حرمی که سقفش آفتاب و گنبدش خاکی است؛ بقیع، سلام!
این روزها که زائران حرم نبوی، یکی از با فضیلت‌ترین ایام برای گزاردن عمره نصیب‌شان شده و در ماه رجب‌‌المرجب عازم سرزمین وحی شده‌اند، قبل از بستن احرام، توفیق زیارت حرم نبوی و مزار چهار امام مظلوم شیعه (امام حسن مجتبی، امام سجّاد، امام محمّدباقر و امام جعفر صادق علیهم‌السّلام) را درک می‌کنند و خلاصه عاشق مدینه می‌شوند و تازه در می‌یابند که عاشقی مدینه یعنی چه و البته موقع خداحافظی با این حرم بیشتر می‌دانند که خداحافظی با مدینه و اینکه نمی‌دانی دوباره به آن می‌رسی یا نه؛ چه حال و سوزی دارد …
اما عمره‌گزاران ماه رجب شاید با کیفیت دیگری ایام تشرف را می‌گذرانند. علاوه بر اینکه ماه استغفار را در سرزمین وحی هستند، ایام و مناسبت‌هایی مانند ولادت حضرت علی علیه‌السلام در خانه کعبه و بعثت حضرت محمد (ص) در غار حرا، ایام البیض رجب و … را در مدینه منوره و مکه مکرمه درک می‌کنند ؛ همراه با ادعیه مخصوص امامان مظلوم بقیع در هر روز ماه رجب …
زائران ایرانی حرمین شریفین در این روزهای پر برکت ماه رجب به فرسنگ‌ها دورتر از گنبد طلایی حرم رضوی می‌روند و مهمان حرم دیگری می‌شوند؛ اما حرمی که گنبد و بارگاهش سقف آسمان و تیغ آفتاب است. همین حرم است که در کنار عشق به رسول مکرم اسلام و دخت گرامی‌اش، زائر را پایبند خود می‌کند. آنجا بقیع است.
وقتی از جوار گنبد طلایی امام رضا علیه‌السلام در مشهد، قصد سفر به شهر پیغمبر و دیدار گنبد خضراء نبی را می‌کنی، تازه می‌فهمی غربت شیعه یعنی چه! چون کافی است چند قدمی از این گنبد سبز رنگ دور شوی تا در ناحیه شرقی حرم به قبرستانی برسی که فقط قبرستان نیست بلکه برای شیعه «حرم» است.
وقتی از پله‌های حرم بالا می‌روی، صدای بی‌تابی کبوتران حرم را می‌شنوی. چند قدمی دیگر کافی است تا بال بال زدن کبوتران را هم ببینی، اما آدم‌ها اینجا چقدر متین‌اند. ناآرامی‌شان هم متین است. وقتی ناآرامند سرشان پائین است و فقط شانه‌هاشان بالا و پایین می‌رود.
زائران حرم به یک خط سنگ‌چین خیره شده‌اند. چهار تن در یک فضای سنگ‌چین به اندازه دو متر در دو متر خفته‌اند. آفتاب، سنگ قبرشان شده است. دیواری خراب‌شده و سنگ‌چین، دور تا دور این مرقدهای تابناک کشیده شده است. اگر بدانی این چهار تن کیستند، تازه می‌فهمی غربت شیعه در شهر پیغمبر یعنی چه!
این سنگ‌چین، باقی‌مانده از گنبدهایی است که پیش‌تر وجود داشته و دیگر خرابش کرده‌اند. اگر حرم باشکوه امام هشتم شیعیان در مشهد را زیارت کرده باشی و با حرم چهار معصوم خفته در این خط سنگ‌چین مقایسه کنی، بغض گلویت را می‌گیرد. از همین رو است که می‌گویند “بقیع؛ بغض شیعه در گلوی تاریخ” ؛ البته زنان را که اجازه ورود به بقیع نمی‌دهند، پشت دیوار یا حصار مشبک حرم می‌ایستند و تضرع و خشوع، مایه دعاها و زیارتشان می‌شود. زیارت قبول و التماس دعا …